و اگر خواستهء خود را يافت و خوشنود بود چنين كسى از خدا خوشنود است و خداوند تبارك و تعالى نيز از او خوشنود است و هنگامى كه به خاطر خداى عزّ و جلّ عطا مىكند چنين كسى در حدّ اعتماد به پروردگار خويش است . گفتم : تفسير يقين چيست ؟ گفت : مؤمن براى خدا به گونه‌اى عمل كند گوئيا او را مىبيند كه اگر او خدا را نمىبيند خداوند او را مىبيند و از روى يقين و باور بداند كه آنچه به او رسيده است ممكن نبود كه به او نرسد و به خطا رود و آنچه كه به خطا رفته و به او نرسيده است نمىشد كه به او برسد . همهء اينها كه گفته شد شاخه‌هاى توكّل و راه رفتن به سوى زهد است . 5 - باب استحباب تفكر نمودن در چيزهايى كه موجب عبرت و عمل است 51 - امام صادق عليه السّلام فرمود : امير المؤمنين عليه السّلام مىفرمود : با تفكّر نمودن قلب خود را آگاه كن و شبانگاه پهلوى خود را از بستر خواب دور گردان و تقواى خداوند كه پروردگار توست را پيشه ساز . 52 - حسن صيقل گويد : از امام صادق عليه السّلام در بارهء آنچه كه مردم روايت مىكنند كه : « ساعتى تفكّر از قيام يك شب بهتر است » پرسيدم كه چگونه بايد تفكّر كند ؟ فرمود : به ويرانه يا خانه گذر كند و بگويد : كجايند ساكنان تو ؟ كجايند سازندگان تو ؟ تو را چه شده چرا سخن نمىگويى ؟ 53 - امام صادق عليه السّلام فرمود : برترين عبادت مداومت نمودن بر تفكّر در بارهء خداوند و قدرت اوست . 54 - معمّر بن خلّاد گويد : از امام رضا عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود : عبادت نماز و روزهء زياد نيست بلكه عبادت تفكّر نمودن در كار خداى عزّ و جلّ است . 55 - امام صادق عليه السّلام فرمود : تفكّر آدمى را به سوى نيكى و عمل به آن فرا مىخواند . 56 - هارون الرشيد به امام موسى بن جعفر عليه السّلام نوشت كه : مرا موعظه كن و كوتاه سخن گو . - راوى گويد : - حضرت براى او نوشت : هيچ چيزى نيست كه چشم تو آن را ببيند جز اينكه در آن موعظه‌اى نهفته است .